மத்திய கிழக்கில் நீடித்து வரும் மோதல்கள் குறிப்பாக Middle East பகுதியில் தீவிரமடைந்துள்ள போர் சூழ்நிலை உலக அரசியல் மட்டுமல்லாமல் உலக பொருளாதாரத்தையும் அச்சுறுத்தும் ஒரு பெரும் நிழலாக மாறியுள்ளது.
இந்த மோதல்கள் வெறும் பிராந்திய அரசியல் பிரச்சினையாக மட்டுமே இல்லாமல், உலகளாவிய வாழ்க்கை முறைகளையும், உணவுப் பாதுகாப்பையும், எரிசக்தி விலைகளையும், மக்கள் வாழ்வாதாரத்தையும் பாதிக்கும் நிலையை உருவாக்கி வருகின்றன.
இந்த நிலையில், போரின் விளைவுகள் குறித்து ஆழமாக சிந்திப்பதற்குப் பதிலாக, பல நாடுகள் தங்கள் அரசியல் மற்றும் மூலதன நலன்களை முன்னிலைப்படுத்தி போரைக் நீடிக்கச் செய்யும் போக்கே அதிகமாகத் தோன்றுகிறது. இது உலக சமூகத்தின் பொறுப்புணர்வை கேள்விக்குறியாக்குகிறது.
இந் நிலையில் உலக பொருளாதாரத்திற்கு மெல்ல நெருங்கும் அதிர்ச்சி காத்திருக்கிறது. மத்திய கிழக்கு உலகின் முக்கியமான எரிசக்தி மையமாகும். Persian Gulf மற்றும் Red Sea வழியாக உலகின் பெரும்பாலான எண்ணெய் மற்றும் வணிகக் கப்பல் போக்குவரத்து நடைபெறுகிறது. இந்தப் பகுதிகளில் பாதுகாப்பு அச்சுறுத்தல்கள் அதிகரிக்கும்போது அதன் தாக்கம் உலகளாவிய சந்தைகளில் உடனடியாகப் பிரதிபலிக்கிறது. எண்ணெய் விலைகள் உயர்கின்றன; போக்குவரத்து செலவுகள் அதிகரிக்கின்றன; அதன் தொடர்ச்சியாக உலகம் முழுவதும் பணவீக்கம் தீவிரமடைகிறது.
இந்தப் பொருளாதார அதிர்ச்சியின் சுமையை முதலில் உணர வேண்டியவர்கள் உலகின் ஏழை மற்றும் நடுத்தர வர்க்க மக்களே. ஏற்கனவே COVID-19 pandemic மற்றும் Russia–Ukraine War போன்ற உலகளாவிய நெருக்கடிகளின் விளைவுகளிலிருந்து மீண்டு வர முயற்சி செய்து கொண்டிருக்கும் நிலையில், மத்திய கிழக்கில் நீடிக்கும் போர் உலக பொருளாதாரத்திற்கு இன்னொரு சுமையாக மாறியுள்ளது. உணவுப் பொருட்களின் விலை உயர்வு, எரிபொருள் செலவின் அதிகரிப்பு, மற்றும் வேலைவாய்ப்பு அசாதாரண நிலை போன்றவை பல நாடுகளில் மக்கள் வாழ்வாதாரத்தை கடுமையாக பாதிக்கத் தொடங்கியுள்ளன.
ஆனால் இங்கு எழும் மிகக் கடுமையான கேள்வி வேறு ஒன்று. இந்தப் போரைக் குறைக்க உலக அரசியல் சக்திகள் உண்மையிலேயே முயற்சி செய்கிறார்களா? அல்லது அவர்கள் வெளிப்படையாக சமாதானம் குறித்து பேசிக்கொண்டே மறைமுகமாக போரின் நீடிப்பை அனுமதிக்கிறார்களா?
உலக அரசியலில் பலமுறை காணப்படும் ஒரு முரண்பாடு இங்கு மீண்டும் வெளிப்படுகிறது. ஒரு பக்கம் மனித உரிமைகள், சர்வதேச சட்டம், சமாதானம் போன்ற உயர்ந்த கொள்கைகள் பேசப்படுகின்றன. ஆனால் மறுபக்கம் ஆயுத விற்பனை, இராணுவ கூட்டணிகள், மற்றும் புவியியல் அரசியல் நலன்கள் முன்னிலைப்படுத்தப்படுகின்றன. உலகின் மிகப் பெரிய ஆயுத சந்தைகள் பெரும்பாலும் போர் சூழ்நிலைகளின் மூலம் தான் வளர்ச்சி அடைகின்றன என்பது ஒரு கடுமையான உண்மை.
இதனால் ஒரு கேள்வி தவிர்க்க முடியாமல் எழுகிறது.இந்தப் போர்களின் உண்மையான பயனாளிகள் யார்? போர்க்களத்தில் உயிரிழக்கும் பொதுமக்களா? அல்லது ஆயுத வர்த்தகத்தில் லாபம் காணும் சக்திகளா? போர் தொடங்கும் போது அதிகம் பேசப்படுவது அரசியல், பாதுகாப்பு, மற்றும் அதிகார சமநிலை பற்றியே. ஆனால் அதன் உண்மையான சுமையை சுமப்பவர்கள் பொதுமக்களே.
மத்திய கிழக்கில் போர் தீவிரமடையும் போது; வேலைவாய்ப்புகள் குறைகின்றன. இடம்பெயர்ந்த மக்கள் எண்ணிக்கை அதிகரிக்கிறது. கல்வி மற்றும் சுகாதார அமைப்புகள் சிதைகின்றன. இதற்கிடையில் உலகின் பல ஏழை நாடுகளிலும் எரிசக்தி மற்றும் உணவுப் பொருட்களின் விலை உயர்வால் வாழ்க்கை மேலும் கடினமாகிறது.அதாவது, போரின் குண்டுகள் வெடிப்பது ஒரே நாட்டில் இருந்தாலும், அதன் அதிர்ச்சி அலைகள் உலகின் ஏழை குடும்பங்களின் சமையலறை வரை வந்து சேர்கின்றன.
இந்த நிலைமையில் உலக சமூகத்தின் பொறுப்பு மிகவும் முக்கியமானதாகிறது. United Nations போன்ற சர்வதேச அமைப்புகள் சமாதான முயற்சிகளில் வலுவான பங்கை வகிக்க வேண்டியது அவசியம். ஆனால் அவை பல நேரங்களில் பெரிய சக்திகளின் அரசியல் விருப்பங்களால் கட்டுப்படுத்தப்படுகின்றன என்ற விமர்சனமும் நீண்ட காலமாக இருந்து வருகிறது.
உலகம் இன்று ஒரு முக்கியமான திருப்புமுனையில் நிற்கிறது. மத்திய கிழக்கில் நீடிக்கும் போர் வெறும் ஒரு பிராந்திய அரசியல் பிரச்சினை அல்ல; அது உலக பொருளாதாரத்தின் நிலைத்தன்மைக்கும் மனிதகுலத்தின் எதிர்காலத்திற்கும் ஒரு சோதனை ஆகும். இந்த சோதனையில் உலக நாடுகள் உண்மையான சமாதானத்தைத் தேர்வு செய்யுமா? அல்லது அரசியல் மற்றும் பொருளாதார லாபங்களின் பேரில் போர்களை நீட்டிக்கும் பழைய பாதையையே தொடருமா?
மத்திய கிழக்கில் நீடிக்கும் போர் வெறும் பிராந்திய மோதல் அல்ல; அது உலகத்தின் எதிர்கால பொருளாதார நிலைத்தன்மைக்கும் மனிதாபிமான மதிப்புகளுக்கும் ஒரு பெரிய சோதனை. இந்த சோதனையில் உலக நாடுகள் எந்த பக்கம் நிற்கின்றன என்பதே வரலாறு எழுதும் கேள்வியாக இருக்கும். அதே வரலாறு இந்தக் கேள்விக்கு விடையும் எழுதும். ஆனால் அந்த வரலாற்றின் விலையைச் செலுத்த வேண்டியவர்கள், அதிகார மையங்களில் அமர்ந்திருப்பவர்கள் அல்ல உலகின் சாதாரண மக்கள் என்பதே மறுக்க முடியாத உண்மை.
போர்ப்பசி கொடூரமானது. அது போரை விரும்பியவர்களையும் கொல்லும். போரினால் பசித்தவர்களையும் கொல்லும். போர் வெற்றியாளர்களை உருவாக்காது; அது மேலும் காயமடைந்த மனிதர்களையும், சிதைந்த சமூகங்களையும், அச்சமடைந்த உலகத்தையும் மட்டுமே உருவாக்கும்.
