அமெரிக்காவின் தோல்வி முகம் !

அந்த வகையில் நீண்ட காலமாகவே கேலியும், கிண்டலுமான, பேச்சுக்கள் செயல்களால், ஒரு நகைச்சுவையான மனிதராகக் காணப்பட்ட அவரது, ஈரான் யுத்தம் தொடர்பான உரைகளும், செயல்களும், மிக மோசமானவையாக மாறி, அன்மைக்காலத்தில் உச்சக் கட்ட வசைபாடல்களாகவும், ஆத்திரத்தில் எழும் அதிகார உளறல்களாகவும் கொட்டப்படுகின்றன. இவையெல்லாம் ஒட்டு மொத்தமாகஅமெரிக்க அரசினதும், மக்களினதும், நலன்களைக் கேவலப்படுத்துவதாகும். இதனை இன்னொருவகையில் கூறுவதாயின், ஈரான் யுத்தத்தில் அமெரிக்காவின் இயலாமையால் வெளிப்படும் தோல்வி முகம் எனக் கூறலாம். 

அமெரிக்க அதிபர் Donald Trump போன்ற அரசியல் தலைவர்கள் சில நேரங்களில் மிகவும் கடுமையான அல்லது தாக்குதலான மொழியை பயன்படுத்துவது புதிதல்ல. “ஒரு நாட்டை கற்காலத்திற்குத் தள்ளிவிடுவோம்” போன்ற கருத்துக்கள், அரசியல் விமர்சனத்திற்கும் விவாதத்திற்கும் உள்ளாக்கப்படுவது இயல்பானதே.

ஆனால் இதனை வைத்து,  “அமெரிக்காவின் அரசியல் நாகரீகம் முழுவதும் வீழ்ந்துவிட்டது” என்று பொதுவாக முடிவு செய்வது கொஞ்சம் மிகைப்படுத்தலாக இருக்கலாம். ஆனால், உலகளாவிய ரீதியில், சில முக்கியமான அம்சங்களை கவனிக்கலாம். 

1. அரசியல் பேச்சு முறை மாறிவருகிறது
சமீப காலங்களில், குறிப்பாக United States அரசியலில், நேரடி மற்றும் கடுமையான பேச்சு அதிகரித்துள்ளது. இது பொதுமக்கள் கவனத்தை ஈர்க்கும் ஒரு அரசியல் யுக்தியாகவும் பார்க்கப்படுகிறது.

2. விமர்சனமும் எதிர்வினையும் வலுவாக உள்ளது
அந்த வகையான கருத்துக்கள் உடனடியாக ஊடகங்கள், எதிர்க்கட்சிகள், மற்றும் பொதுமக்களால் கடுமையாக விமர்சிக்கப்படுகின்றன. இது ஜனநாயக அமைப்பு இன்னும் செயலில் இருப்பதை காட்டுகிறது.

3. ஒரே நபரின் பேச்சு ≠ முழு அரசியல் கலாச்சாரம்
ஒரு தலைவரின் கடுமையான வார்த்தைகள், முழு நாட்டின் அரசியல் நாகரீகத்தை பிரதிபலிக்காது. அமெரிக்காவில் இன்னும் பல தலைவர்கள் மிதமான, நாகரீகமான மொழியையே பயன்படுத்துகின்றனர்.

இந்த மாதிரியான கூற்றுகள் அரசியல் பேச்சின் தரத்தைப் பற்றி கேள்வி எழுப்புகின்றன. ஆனால் அதைப் பார்த்து முழு அரசியல் அமைப்பு “அதள பாதாளத்திற்கு வீழ்ந்துவிட்டது” என்று கூறுவது விட, “அரசியல் பேச்சு சில பகுதிகளில் மோசமடைந்து வருகிறது” என்று சொல்லுவது சமநிலையான மதிப்பீடாக இருக்கும்.

உலகின் பல நாடுகளில் அரசியல் பேச்சு முறை கடந்த சில ஆண்டுகளில் எப்படி மாறியுள்ளது என்பதைப் பார்க்கும்போது, United States மட்டும் அல்லாமல் பல ஜனநாயக நாடுகளிலும் “கடுமையான / நேரடி / தாக்குதலான” மொழி அதிகரித்திருப்பது தெரிகிறது.

1. தலைவர்களின் தனிப்பட்ட பாணி மாற்றம்

Donald Trump (அமெரிக்கா), Jair Bolsonaro (பிரேசில்) இலங்கையின் பல அரசியற் தலைவர்கள்  ஒவ்வொருவரும் வேறுபட்ட சூழலில் இருந்தாலும், சில நேரங்களில் நேரடியாகப் பேசும் போது, சர்ச்சைக்குரிய வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்தும் பாணியால் அறியப்பட்டவர்கள். இது பாரம்பரிய “மென்மையான” அரசியல் மொழியிலிருந்து ஒரு மாற்றம்.

2. சமூக ஊடகங்களின் தாக்கம்

Twitter (இப்போது X) போன்ற தளங்கள் அரசியல் பேச்சை மிக வேகமாகவும் சுருக்கமாகவும் மாற்றிவிட்டன.

குறுகிய செய்திகளில் தாக்கம் உருவாக்க வேண்டியதால், உணர்ச்சி தூண்டும் வார்த்தைகள் அதிகம் பயன்படுத்தப்படுகின்றன
இதனால் அரசியல் உரையாடல் சில நேரங்களில் தீவிரமாகிறது.

3. பொதுமக்கள் பிரிவு (Polarization)

பல நாடுகளில் மக்கள் கருத்து இரண்டு முனைகளாகப் பிரிந்து வருகிறது. “நாங்கள் vs அவர்கள்” என்ற மனநிலை, எதிர்க்கட்சியை கடுமையாக விமர்சிக்கும் பேச்சு. இது அரசியல் மொழியை மேலும் கடுமையாக்குகிறது.

4. ஊடகங்களின் போட்டி

24/7 செய்தி வலைத்தளங்கள், டிஜிட்டல் மீடியா ஆகியவை “சர்ச்சையான” கருத்துக்களை அதிகம் முன்னிலைப்படுத்துகின்றன.
இதனால், கடுமையான பேச்சு அதிக கவனம் பெறுகிறது. அதையே அரசியல்வாதிகள் மீண்டும் பயன்படுத்துகிறார்கள்.

5. எல்லை எங்கே?

இது ஒரு முக்கியமான கேள்வி; கடுமையான பேச்சு = நேர்மைதானா?. அல்லது அது நாகரீகத் தாழ்வா?. இது நாடு, கலாச்சாரம், அரசியல் சூழல் ஆகியவற்றைப் பொறுத்து மாறுபடும். உலகளவில் அரசியல் பேச்சு “மென்மை,நேரடி, சில நேரங்களில் தாக்குதல்” என்ற திசையில் மாறி வருகிறது.

United States இதில் ஒரு முக்கிய உதாரணம் தான் — ஆனால் அது தனித்து நிற்கும் ஒன்று அல்ல. அதே நேரத்தில், ஜனநாயக அமைப்புகள் இன்னும் விமர்சனத்தை அனுமதிக்கின்றன என்பதால், முழுமையான “நாகரீக வீழ்ச்சி” என்று கூறுவது அவசியமில்லை.

இவ்வாறாக, அரசியல் பேச்சு “கடுமையாக்கம்” பெற்றிருப்பது நல்லதா, கெட்டதா என்பதை ஒரே கோணத்தில் மதிப்பிட முடியாது. இது இரண்டு பக்கங்களும் கொண்ட ஒரு மாற்றம். அதை சமநிலையாகப் பார்க்கலாம்.

 நல்ல விளைவுகள் (Positive side)

1. நேர்மையான, மறைமுகமற்ற பேச்சு : Donald Trump போன்ற தலைவர்கள் பயன்படுத்தும் நேரடி மொழி, “அவர்கள் உண்மையை மறைக்கவில்லை” என்ற உணர்வை சிலருக்கு தருகிறது. அரசியல்வாதிகள் பொதுவாக மறைமுகமாக பேசுவார்கள் என்ற குற்றச்சாட்டை இது உடைக்கிறது. பொதுமக்கள் அரசியலை “எளிதாகப் புரிந்து கொள்ள” உதவுகிறது.

2. அரசியல் ஈடுபாடு அதிகரிப்பு

கடுமையான அல்லது சர்ச்சையான கருத்துக்கள்: மக்களின் கவனத்தை ஈர்க்கின்றன. விவாதங்களை தூண்டும். இதனால் அரசியலில் மக்கள் பங்கேற்பு அதிகரிக்கிறது.3.நிலைமையை சவால் செய்வது. பாரம்பரிய அரசியல் நாகரீகம் சில நேரங்களில் “அடக்கி வைத்த பிரச்சினைகளை” வெளியில் கொண்டு வராமல் இருக்கலாம்.

இந்த புதிய பாணி: கடினமான விஷயங்களை நேரடியாக பேசத் தூண்டுகிறது. கெட்ட விளைவுகள் (Negative side)

1. நாகரீகத் தரம் குறைதல்

ஒரு நாட்டை அழிப்பது போன்ற வார்த்தைகள் (உதா: Iran குறித்து கூறப்பட்ட கருத்துகள்) அரசியல் உரையாடலை தரக்குறைவாக்குகிறது
சர்வதேச உறவுகளையும் பாதிக்கலாம்.

2. சமூகப் பிரிவு அதிகரிப்பு

United States போன்ற நாடுகளில், “நாங்கள் vs அவர்கள்” மனநிலை வலுப்பெறுகிறது. எதிர்ப்பார்க்கும் தரப்பை எதிரியாக பார்க்கும் சூழல் உருவாகிறது.

3. தவறான தகவல் / உணர்ச்சி அரசியல்

கடுமையான பேச்சு. உணர்ச்சியை தூண்டுகிறது. ஆனால் உண்மையான தகவலை விட “பிரசாரம்” அதிகமாகும் அபாயம் உள்ளது.

4. ஜனநாயக அமைப்புகளின் மீது அழுத்தம்

அரசியல் மொழி மிகவும் தாக்குதலாக மாறினால், நீதித்துறை, ஊடகம் போன்ற அமைப்புகள் மீதான நம்பிக்கை குறையலாம். இந்த மாற்றம் முழுமையாக நல்லதோ, முழுமையாக கெட்டதோ அல்ல. இப்போது ஓரு முக்கியமான கேள்வி எழுகிறது.  “நேர்மை + நாகரீகம்” இரண்டையும் சேர்த்து வைத்திருக்க முடியுமா? நேரடி பேச்சு தேவையானது தான். ஆனால் அது  பொறுப்புடன், விளைவுகளை கருத்தில் கொண்டு பேசுவது  முக்கியம் என்பதே இதற்கான பதிலாக அமையும்.

வரலாற்றில் மோசமான அரசியற் தலைவர்களாகப் பலர் காணப்பட்டிருந்தாலும், அன்மைக்காலத்தில், மிக மோசமான வன்முறை நாட்டம் மிக்கவர்களாகவும், அதிகார மமதை மிக்க  அரசியற்தலைவர்களாகவும், அமெரிக்க அதிபர் டொனால்ட் டிரம், மற்றும் இஸ்ரேலிய அதிபர் நெதன்யாகு, ஆகியோரின் பெயர்களை காலம் பதிவு செய்து கொள்ளும். இது அவர்களுக்கு மட்டுமான தோல்வி அல்ல. அவர்களது நாடுகளுக்குமான தோல்வி முகங்களாகவும் அமையும்.

அமெரிக்காவின் இவ்வாறான எரிச்சலூட்டும் எல்லா நடவடிக்கைகளின் போதும், ஈரான் தரப்பில் நின்று நிதானமாகப் பதில் தரப்படுகின்றது. அது ஈரான் மீதான ஈடுபாடு காட்டாதவர்களிடமும் மாற்றத்தை ஏற்படுத்துகின்றது. இதனால் போரின் இறுதியில் இராணுவ நடவடிக்கைகள் மூலம், அமெரிக்கா வெற்றி பெற்றதாக அறிவிக்கப்பட்டாலும் கூட, அது சர்வ தேச அரங்கில், அமெரிக்காவின் தோல்வி முகமாகவே தோன்றக் கூடும்.