ஈரான், இஸ்ரேல், மற்றும் அமெரிக்கா ஆகிய நாடுகளுக்கிடையிலான சமகால மோதல், ஒரு மாத காலத்தைத் தாண்டிய நிலையில், சாதாரண இராணுவப் போராட்டமாக இல்லாமல், பல தசாப்தங்களாக உருவாகிய புவியியல் அரசியல் பதற்றத்தின் வெளிப்பாடாகக் காணப்படுகிறது.
நான்கு நாட்களில் முடிப்போம் என களம் குதித்த அமெரிக்கா, புலி வாலைப் பிடித்த கதையாகப் போரை நிறுத்திவிட நினைத்தாலும், அது முடியாது எனும் பொறிக்குள் சிக்கிக்கொண்டுள்ளது. ஈரானுக்குள் உள்நாட்டுக் குழப்பங்களை உருவாக்கி, ஈரானைப் பலவீனப்படுத்தி விடலாம், அதற்கு மொசாட்டின் புலனாய்வுத் திறனையும், இராணுவத் தாக்குதலைப் பயன்படுத்திப் பயங்கொள்ளச் செய்யலாம் என எண்ணிய இஸ்ரேலின் உபாயம், பயனற்றுப் போனது. அது மட்டுமல்லாமல், இஸ்ரேலுக்குள்ளேயே போராட்டத்துக்கு எதிரான குரல்கள் எழச் செய்திருக்கினற நிலையும் உருவாகியிருக்கிறது. போதாக்குறைக்கு ஆயுதக்கிளர்ச்சிக் குழுக்களும், வேறு சிலநாடுகளும், மெல்ல மெல்ல போருக்குள் உள்வாங்கப்படும் நிலையும் தோன்றியிருக்கிறது.
இந்த மோதலின் வேர்களைப் புரிந்துகொள்ள, 1979ஆம் ஆண்டு நடந்த Iranian Revolution முக்கியமான திருப்பமாகும். அந்தப் புரட்சிக்குப் பிறகு ஈரான், அமெரிக்கா மற்றும் இஸ்ரேலை எதிர்ப்பதைக் கொண்ட அரசியல் அடையாளத்தை உருவாக்கியது. இதன் பின்னர், நேரடி போரைத் தவிர்த்து, “நிழல் போர்” என அழைக்கப்படும் மறைமுக மோதல்கள் நீண்ட காலமாக நடந்தன.
இந்த நிழல் போரில், ஈரான் தனது பிராந்திய செல்வாக்கை அதிகரிக்க Hezbollah மற்றும் Houthi movement போன்ற அமைப்புகளை ஆதரித்தது. அதே சமயம், இஸ்ரேல் ஈரானின் அணு திட்டங்களைத் தடுக்க பல ரகசிய நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்டது. அணு ஆயுதம் உருவாக்கும் சாத்தியம், இஸ்ரேலுக்குப் பாதுகாப்பு அச்சுறுத்தலாகக் கருதப்படுகிறது; இதுவே இன்றைய நேரடி மோதலின் மையக் காரணமாக உள்ளது.
தற்போதைய நிலையில், இந்த மோதல் இரண்டு முக்கிய அதிகார அச்சுகளாகப் பிரிகிறது. ஒரு பக்கம் அமெரிக்கா மற்றும் இஸ்ரேல் தலைமையிலான மேற்கு கூட்டணி இருக்கிறது; மறுபக்கம் ஈரான் மற்றும் அதன் பிரதிநிதி சக்திகள் உள்ளன. இந்த அமைப்பு, குளிர்போர் காலத்தை நினைவுபடுத்தும் வகையில், ஒரு பிராந்திய அளவிலான அதிகாரப் போட்டியை உருவாக்கியுள்ளது. முன்பு லெபனான், யேமன் மற்றும் சிரியா போன்ற இடங்களில் மறைமுகமாக நடந்த மோதல்கள், இப்போது நேரடி ஏவுகணை தாக்குதல்களாக மாறியுள்ளது என்பது முக்கியமான மாற்றமாகும்.
இந்தப் போரின் முக்கியமான புவியியல் அம்சங்களில் ஒன்று Strait of Hormuz ஆகும். உலக எண்ணெய் போக்குவரத்தின் பெரும்பகுதி இந்த நீரிணை வழியாகச் செல்கிறது. எனவே, இந்தப் பகுதி பாதிக்கப்படுமானால், அது மத்திய கிழக்கைத் தாண்டி, உலகளாவிய பொருளாதாரத்தையே பாதிக்கும் அபாயம் உள்ளது.
இந்த மோதலில் ஒவ்வொரு நாடும் தங்கள் தனிப்பட்ட நோக்கங்களைத் தொடர்ந்து வருகின்றன. ஈரான், பிராந்திய சக்தியாக தன்னை நிலைநிறுத்த விரும்புகிறது மற்றும் வெளிநாட்டு தலையீட்டை எதிர்க்கிறது. இஸ்ரேல், தனது தேசிய பாதுகாப்பை முதன்மைப்படுத்தி, ஈரானின் அணு திறனை முற்றிலும் ஒழிக்க முனைகிறது. அமெரிக்கா, தனது பிராந்திய ஆதிக்கத்தையும் கூட்டணிகளையும் பாதுகாக்க முயல்கிறது. இந்நிலைகளில், மூன்று தரப்புகளின் இலக்குகளும் ஒருவருக்கொருவர் முரண்படுவதால், சமரசம் எட்டுவது மிகவும் கடினமாகிறது.
எதிர்காலப் போக்கைப் பார்க்கும்போது, இந்த மோதல் நீண்டகால குழப்பமாக நீடிக்கும் சாத்தியம் அதிகமாக உள்ளது. அதே நேரத்தில், இது முழுமையான பிராந்தியப் போராக விரிவடையும் அபாயமும் உள்ளது. மேலும், Russia மற்றும் China போன்ற பெரிய சக்திகள் நேரடியாக தலையீடு செய்தால், இந்த மோதல் உலகளாவிய அளவுக்கு உயரக்கூடும். அதற்கான சாத்தியங்களும் தென்படுகின்றன. இருப்பினும், மிகவும் நிஜமான சாத்தியம், “கட்டுப்படுத்தப்பட்ட மோதல்” என்ற நிலையாகும் அதாவது, போர் முழுமையாக நிற்காமல், கட்டுப்படுத்தப்பட்ட அளவில் தொடரும் நிலை.
இதேவேளை உலகளாவிய ரீதியில் எரிபொருள் பற்றாக்குறை மற்றும் விலை அதிகரிப்பும், அதனால் ஏற்படக் கூடிய விலையேற்றங்களும் தொழிற்துலை பாதிப்பும் குறித்துத்தான் பரவலாகப்பேசப்படுகிறது. ஆயினும் இந்தப் போர் நீண்டகாலத் தொடருமாயின், விவசாயமும் உணவு உற்பத்தியும் அடுத்த சில மாதங்களில் பெருமளவு பாதிக்கப்படுமென்பதும், அதனைத் தொடர்ந்து ஏற்படக் கூடிய உணவுப் பஞ்சம் என்பது உலகளவில் பெரும் பாதிப்பினை ஏற்படுத்தக் கூடுமென ஆர்வலர்களும், அறிஞர்களும், கூறுகின்றார்கள்.
முடிவாக, இந்தப் போர் ஆயுதங்களின் மோதலாக மட்டும் இல்லாமல், பாதுகாப்பு அச்சம், அதிகார அரசியல் மற்றும் பரஸ்பர நம்பிக்கையின்மையின் விளைவாகும். வரலாறு இந்த மோதலின் அடித்தளத்தை அமைத்தது; அரசியல் அதை தீவிரப்படுத்தியது; இராணுவம் அதை வெளிப்படுத்துகிறது. இந்தப்போரின் அதிர்வுகள் மத்திய கிழக்கில் மட்டுமன்றி, உலகின் பலநாடுகளிலும் தாக்கங்களை ஏற்படுத்துகின்றன. எந்த ஒரு தரப்பும் முழுமையான வெற்றியைப் பெற முடியாத இந்த மோதல், இறுதியில் போர்க்களத்தில் அல்ல, அரசியல் பேச்சுவார்த்தை மேசையில் மட்டுமே தீர்வை காணக்கூடியது என்பது தான் கடினமான உண்மை.
