போர் ஒரு கொடிய பிசாசு என்பது எல்லோருக்கும் தெரியும். இருந்தும் அதிகார வெற்றிக்காக, வெறிகொண்ட யுத்தங்கள் தொடர்ச்சியாக நடைபெறுகின்றன. யுத்தம் தொடங்கியவர்களுக்கே போரின் போக்கு எப்படி இருக்கும் எனத் தெரியாத நிலையில், சமூக வலைத்தளங்கள் எங்கும் போரியற் கருத்துக்களும், காட்சிகளும்.
மேற்கு ஆசிய அரசியல் நிலைமாற்றங்கள் உலக அரசியல் மற்றும் பொருளாதார அமைப்பை ஆழமாகப் பாதிக்கின்றன. ஈரான் – அமெரிக்கா மோதல், இஸ்ரேல் தொடர்பான பாதுகாப்பு சமன்பாடுகள், மற்றும் அரபு நாடுகளின் மாற்றம் அடையும் வெளிநாட்டு கொள்கைகள் ஆகியவை இணைந்து புதிய புவியியல்-அரசியல் கட்டமைப்பை உருவாக்குகின்றன. இந்நிலையில் இந்தியாவின் பங்கு என்ன? மேலும், இப்படியான யுத்தம் எவ்வளவு காலம் நீடிக்கலாம்? எனச் சற்றுப் பார்க்கலாம்.
மேற்கு ஆசியப் பிராந்தியம் பல தசாப்தங்களாக உலக அரசியலின் நரம்பு மண்டலமாக இருந்து வருகிறது. குறிப்பாக ஈரான், அமெரிக்கா மற்றும் இஸ்ரேல் ஆகியவற்றைச் சுற்றியுள்ள பதற்றங்கள், எண்ணெய் அரசியல், மத அடையாள அரசியல் மற்றும் அணு ஆயுத அச்சம் ஆகியவற்றோடு பின்னிப்பிணைந்துள்ளன. இந்நிலையிலே, ஈரான் தொடர்பான இராணுவ மோதல் அல்லது அதற்கான சாத்தியக்கூறு, அமெரிக்காவின் வெளிநாட்டு கொள்கைத் தடுமாற்றங்கள் மற்றும் அரபு நாடுகளின் அரசியல் குழப்பம் ஆகியவை இணைந்து ஒரு புதிய குழப்ப நிலையை உருவாக்கியுள்ளன.
ஈரான்: எதிர்ப்பு அரசியலின் மையம்
1979 இஸ்லாமியப் புரட்சிக்குப் பிறகு, ஈரான் தன்னை மேற்கு ஆதிக்கத்துக்கு எதிரான சக்தியாக நிலைநிறுத்திக் கொண்டது. அதன் அணு திட்டம் மற்றும் பிராந்திய செல்வாக்கு (இராக், சிரியா, லெபனான், யேமன் போன்ற இடங்களில்) அமெரிக்கா மற்றும் இஸ்ரேலுக்கு கவலையாக உள்ளது.
அணு ஒப்பந்தமான 2015-இல் கையெழுத்தான JCPOA (Joint Comprehensive Plan of Action) ஒப்பந்தம் பின்னர் அமெரிக்கா விலகியதால் பதற்றம் அதிகரித்தது. இதனால் பொருளாதாரத் தடைகள் தீவிரமடைந்தன. பொருளாதார அழுத்தம் இருந்தபோதிலும், ஈரான் தனது பிராந்திய ஆதிக்கத்தை முழுமையாக இழக்கவில்லை.
அமெரிக்காவின் தடுமாற்றம்: ஒருமித்த திட்டமின்மை
அமெரிக்கா மத்திய கிழக்கில் கடந்த இருபது ஆண்டுகளாக நேரடி இராணுவ ஈடுபாடுகளில் சிக்கியுள்ளது — குறிப்பாக இராக் மற்றும் ஆப்கானிஸ்தான் போன்ற நாடுகளில். ஆனால் இவ்விரு போர்களும் அரசியல் மற்றும் பொருளாதார ரீதியாக பெரும் சுமையை ஏற்படுத்தின.
அமெரிக்கா ஈரானை கட்டுப்படுத்த முயற்சித்தாலும், நேரடி போர் மேற்கொள்ள தயக்கம் காட்டுகிறது. ஒரு புறம் இஸ்ரேலுக்கு ஆதரவு; மறுபுறம் பிராந்திய ஸ்திரத்தன்மை. இந்த இரட்டை நோக்கு அமெரிக்க கொள்கையில் குழப்பத்தை உருவாக்குகிறது.
மேலும், உலகளாவிய சக்தி சமநிலையில் சீனா மற்றும் ரஷ்யா ஆகியவற்றின் எழுச்சி, அமெரிக்காவை ஒரே பிராந்தியத்தில் முழுமையாக ஈடுபட முடியாத சூழ்நிலைக்கு தள்ளியுள்ளது.
அரபு நாடுகள்: இரு துருவங்களுக்கு இடையிலான சிக்கல்
பெரும்பாலான அரபு நாடுகள், குறிப்பாக வளைகுடா பிராந்திய நாடுகள், ஈரானின் பிராந்திய செல்வாக்கை அச்சமாகக் காண்கின்றன. அதே சமயம், அமெரிக்காவின் நீடித்த உறுதிப்பாடு குறித்த நம்பிக்கையும் குறைந்துள்ளது.
சவுதி அரேபியா மற்றும் ஐக்கிய அரபு அமீரகம் போன்ற நாடுகள் பாதுகாப்பு காரணங்களால் அமெரிக்காவுடன் நெருக்கமாக இருந்தாலும், சமீப ஆண்டுகளில் சீனாவுடனும் உறவை வலுப்படுத்தியுள்ளன. இது “பன்முக வெளியுறவு” அணுகுமுறையை காட்டுகிறது.
மற்றொரு பக்கம், கத்தார் மற்றும் ஓமான் போன்ற நாடுகள் நடுநிலை அரசியலைத் தேர்வு செய்து, மத்தியஸ்தப் பங்காற்ற முயல்கின்றன.
எண்ணெய் அரசியல் மற்றும் உலக பொருளாதாரம்
மேற்கு ஆசிய பதற்றம் அதிகரிக்கும் போதெல்லாம், உலக எண்ணெய் விலைகள் உயர்வடைகின்றன. ஹோர்முஸ் நீரிணை வழியாக உலக எண்ணெய் போக்குவரத்து பெரும்பாலும் நடைபெறுவதால், ஈரான்-அமெரிக்க மோதல் உலகளாவிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும்.
இது ஐரோப்பா மற்றும் ஆசிய நாடுகளின் பொருளாதார நிலைக்கும் பாதிப்பை உண்டாக்கக்கூடும். எனவே, ஈரான் யுத்தம் என்பது பிராந்தியப் பிரச்சினை மட்டுமல்ல; அது உலகளாவிய அரசியல்-பொருளாதார சவாலாகும்.
இந்தியா இந்நிலையிலே மிக நுணுக்கமான நிலைப்பாட்டைக் கடைப்பிடிக்கிறது.
ஆற்றல் பாதுகாப்பு:
இந்தியா தனது எண்ணெய் தேவையின் பெரும்பகுதியை வளைகுடா நாடுகளிலிருந்து இறக்குமதி செய்கிறது. ஈரானும் கடந்த காலத்தில் முக்கிய விற்பனையாளராக இருந்தது. போர் வெடித்தால் எண்ணெய் விலை உயர்வு இந்திய பொருளாதாரத்தை நேரடியாகப் பாதிக்கும்.
வெளிநாட்டு இந்தியர்கள்:
வளைகுடா பிராந்தியத்தில் கோடிக்கணக்கான இந்தியர்கள் பணியாற்றுகின்றனர். யுத்தம் ஏற்பட்டால் பாதுகாப்பு மற்றும் வெளியேற்ற நடவடிக்கைகள் அவசியமாகும்.
சமநிலைத் தூதரகம்:
இந்தியா ஒருபுறம் அமெரிக்காவுடன் மூலதன-பாதுகாப்பு கூட்டணியை வலுப்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறது; மறுபுறம் ஈரானுடன் வரலாற்றுப் பொருளாதார மற்றும் கலாச்சார உறவுகளைக் கொண்டுள்ளது. குறிப்பாக சாபஹார் துறைமுகம் இந்தியாவின் மத்திய ஆசிய அணுகலுக்கான முக்கியத் திட்டமாகும்.
நடுநிலைச் சாத்தியம்:
இந்தியா நேரடி மத்தியஸ்தராக செயல்படுவதற்கான வாய்ப்பு குறைந்தாலும், அமைதிப் பேச்சுவார்த்தைக்கு ஆதரவாக இருக்கும் “நம்பகமான நடுநிலை சக்தி” என்ற இமேஜை தக்கவைத்திருக்கிறது.
இந்த யுத்தம் எவ்வளவு காலம் நீடிக்கலாம்?
இந்தக் கேள்விக்கு நேரடி பதில் வழங்குவது கடினம். இருப்பினும் மூன்று சாத்தியக்கூறுகள் உள்ளன:
(A) குறுகிய கால கட்டுப்படுத்தப்பட்ட மோதல் (சில வாரங்கள் – சில மாதங்கள்)
இஸ்ரேல் – ஈரான் அல்லது அமெரிக்கா – ஈரான் இடையே குறுகிய அளவிலான தாக்குதல்கள், பின்னர் சர்வதேச அழுத்தத்தால் நிறுத்தம்.
வாய்ப்பு: அதிகம்.
(B) மறைமுக நீண்டகால மோதல் (பல ஆண்டுகள்)
ஈராக், சிரியா, யேமன் போன்ற இடங்களில் பிரதிநிதி குழுக்களின் மூலம் தாக்குதல்கள்.
வாய்ப்பு: மிக அதிகம் — ஏற்கனவே நடைபெற்று கொண்டிருக்கும் மாதிரி.
(C) முழுமையான பிராந்தியப் போர் (1–3 ஆண்டுகள் அல்லது அதற்கு மேல்)
ஹோர்முஸ் நீரிணை முடக்கம், எண்ணெய் விநியோகம் பாதிப்பு, பல நாடுகள் நேரடியாக ஈடுபடுதல்.
வாய்ப்பு: குறைவு, ஆனால் நடந்தால் உலகளாவிய பொருளாதார அதிர்ச்சி.
எதிர்காலம்: திறந்த மோதலா அல்லது மறைமுகப் போரா?
தற்போதைய சூழலில் முழுமையான நேரடி போர் நீண்ட காலம் நிகழ வாய்ப்பு குறைவாக இருந்தாலும், “மறைமுக மோதல்கள்” (proxy conflicts), சைபர் தாக்குதல்கள், மற்றும் பொருளாதாரத் தடைகள் ஆகியவை தொடர வாய்ப்பு அதிகம். அது மட்டுமன்றி, போகிற போக்கில் சம்பந்தமேயில்லாத நாடுகளையும் போர்ப்பதற்றத்துள் இழுத்து விடவும் கூடும்.
ஆயினும் ஒரு கட்டத்தில், ஈரான் தன்னுடைய பிராந்திய கூட்டணிகளை பயன்படுத்தி அழுத்தம் கொடுக்கலாம். அமெரிக்கா நேரடி போரைத் தவிர்த்து, பொருளாதார மற்றும் தூதரக அழுத்தங்களைத் தொடரக்கூடும். அரபு நாடுகள் தங்களது பாதுகாப்பையும் பொருளாதார நலன்களையும் சமநிலைப்படுத்த முயற்சிக்கும் எனவும் எதிர்பார்க்கலாம்.
ஆக மொத்தத்தில் ஈரான்–அமெரிக்க பதற்றம் வெறும் இருதரப்பு மோதல் அல்ல; அது உலக சக்தி மாற்றத்தின் பிரதிபலிப்பு. அரபு நாடுகள் தங்களது பாதுகாப்பு மற்றும் பொருளாதார நலன்களுக்கிடையில் சமநிலையைத் தேடுகின்றன. இந்தியா மிக நுணுக்கமான, சமச்சீர் வெளிநாட்டு கொள்கையைப் பின்பற்றி தனது ஆற்றல் பாதுகாப்பையும் வெளிநாட்டு இந்தியர்களின் நலன்களையும் பாதுகாக்க முயல்கிறது.
முழுமையான யுத்தம் நிகழ்ந்தாலும், அது நீண்டகால உலகப் போராக மாற வாய்ப்பு குறைவு. சர்வதேச அரசியல் மற்றும் பொருளாதார அழுத்தங்கள் காரணமாக, நேரடி மோதல்கள் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட அளவில் முடிவடையும் சாத்தியம் அதிகம். ஆனால் “மறைமுகப் போர்” மற்றும் அரசியல் பதற்றம் நிச்சயம் நீண்டகாலம் தொடரும் அபாயம் நீடிக்கும் வாய்ப்பிருக்கிறது.
